Werk in het Ornstein Lab van de Universiteit Utrecht: de uitvoerder aan het woord
Het Ornsteinlaboratorium op het Utrecht Science Park is een van de meest kritische onderzoeksgebouwen van de Universiteit Utrecht. Vorig jaar verzorgde Aalberts Bouw Compact de volledige revitalisering: van installaties tot afwerking en dat terwijl het gebouw gewoon in gebruik bleef. Uitvoerder Peter Weggelaar vertelt trots over dit project en neemt ons mee in de aanpak en wat hem is bijgebleven.
Uitvoering in vier fasen
De renovatie is uitgevoerd in vier opeenvolgende fasen. Het gebouw werd daarvoor opgedeeld in vier zones, die één voor één werden aangepakt terwijl het werk in de rest gewoon doorging. Dat vraagt om een strikte fasering: je kunt niet terug, en de planning moet kloppen van dag één.
Niet zomaar een verbouwing
Een laboratorium verbouwen is iets anders dan een kantoor ombouwen. Dat weet de uitvoerder uit ervaring, want dit maakte hij eerder mee in ziekenhuisprojecten. “In een operatiekamer heb je te maken met strenge eisen qua stof en druk. In een laboratorium is dat vergelijkbaar. Stof is killing. Je werkt naast lopende onderzoeken, met opstellingen die je niet mag verplaatsen, met apparatuur die al jarenlang op dezelfde plek staat.”
“Sommige onderzoekers werken hier al jarenlang aan hun levenswerk. Die gebruikers wil je gerust kunnen stellen dat je niet per ongeluk de stekker eruit trekt. Dat vraagt om een andere houding dan op een reguliere bouwplaats: meer empathie, meer overleg, minder vanzelfsprekendheid.”
Overigens werkt die empathie beide kanten op. Peter vertelt: “Ik heb zelden meegemaakt dat je zo’n prettige werksfeer hebt op een project als dit. Alles ging in goed overleg. Medewerking was essentieel en die kregen we ook.”
Communicatie cruciaal voor minimale hinderbeleving
Enige overlast is bij bouwen en verbouwen onvermijdelijk, maar de overlast kun je wel minimaliseren. Communicatie speelt hierin een cruciale rol. Ook bij de Universiteit Utrecht werd de communicatie met de gebouwgebruikers serieus genomen. “Zo maakten we bordjes voor de afgeschermde apparatuur met duidelijke instructies, in het Nederlands én in het Engels. Dat klinkt voor de hand liggend, maar het verschil tussen een afdeling die je vertrouwt en een afdeling die je ziet als last, zit in dit soort details.
De keuze voor meertalige communicatie was bewust: “Er werkten internationale onderzoekers. Studenten. Secretariaten. Verenigingen. We moest iedereen bereiken, dus we pasten ook onze communicatie aan.”
Vroeg beginnen, een stap voor zijn
Eén van de sleutels tot een soepel project: op tijd beginnen. Niet om zeven uur, maar om half zeven, soms om kwart over zes. Dan kun je afdekken, voorbereiden en je werkruimte organiseren vóórdat de onderzoekers en studenten arriveren. Zo minimaliseer je overlast en dat waarderen mensen. “Als je er lekker vroeg in zit, heb je meer grip op de dag. Plafonds eruit voor de eerste koffie van de medewerkers. Dat maakt een wereld van verschil voor iedereen.”
“Sommige onderzoekers werken hier al jarenlang aan hun levenswerk. Die gebruikers wil je gerust kunnen stellen dat je niet per ongeluk de stekker eruit trekt. Dat vraagt om een andere houding dan op een reguliere bouwplaats: meer empathie, meer overleg, minder vanzelfsprekendheid.
Zichtbaar blijven als uitvoerder
Bij een project als het Ornstein is de aanwezigheid en zichtbaarheid van de uitvoerder een vereiste. “Als uitvoerder moet je zichtbaar en benaderbaar zijn, zodat mensen je weten te vinden en je snel kunt handelen als dit nodig is.”
Mensen maken het project
Wat het Ornstein-project uiteindelijk bijzonder maakt? De mensen. Twee jonge medewerkers van de universiteit hadden de coördinatie op een onderzoeksafdeling op zich genomen en waren laagdrempelig en praktisch. Wekelijks was er een uitvoeringsoverleg. Voorafgaand aan elke fase liep de uitvoerder met de universiteitscoördinator door de ruimtes: wat mogen we, waar zitten de opstellingen, hoe doen we het netjes.
“We hebben voorschouwronden gelopen met de mensen van de UU. Alle ruimtes bekeken, afspraken gemaakt, grenzen bepaald. Zo weet iedereen waar hij aan toe is en zo voorkom je verrassingen.”
Trots op het resultaat
Na de revitalisering volgde nog een vervolgproject: de bouw van een speciale heliumruimte. Ook dat verliep soepel, mede dankzij de vertrouwensband die tijdens het hoofdproject was opgebouwd.
“Ik ben trots op dit project. Mede omdat we er zelf echt bij betrokken waren als partner. Via korte lijnen en een persoonlijke benadering, bouw je een goede band met de mensen. En dat zie je aan het eindresultaat.”